بازگشت
تلنگر دوازدهم
نوشته شده در تاریخ ۲۵ بهمن ۱۳۹۴ تعداد نظرات : ۷ تگ ها : برچسب‌ها, , , , , , , , , .

نقل است به پیش کش از مغرب زمین سنت روز عشاق، ولنتاین، را ارمغان آوردند که امروز است. جماعت ایران زمین که ادبیاتشان در عالم شهره به عشق است، بی تردید هر آنچه را که با عشق و عاشقی نسبتی داشته باشد گرامی می‌دارند. سخن از عشق و محبت و شفقت خوش است، از هر دهانی و از هر زبانی. انسان حیوانی است عاشق و به قول نظامی طبایع جز کشش کاری ندارند، حکیمان این کشش را عشق خوانند. روانشناسان هم به مدد نقاله و پرگار و خط‌کش خود، عشق و عاشقی را کاویده‌اند و به قدر ابزارهای خود در این مسیر سِره از ناسِره بازشناسی کردند. مقاله عشق چیست؟ به قلم من، تلاشی بود در جهت روشن‌سازی عشق و ترسیم فرایند رشد آن در مسیر پختگی و سقوط آن در مسیر خفتگی و خودفریفتگی. در اینجا به تلخیص چند نکته در باب آداب عاشقی، بر مبنای نظریه‌ها و یافته‌های روانشناسی بیان می‌کنم:

  1. بر حذر باش از فقر درون و فریفتگی به مرد (یا زن) برون که بزرگی او به سبب کوچکی درون توست که این چنین بزرگ جلوه می‌کند.
  2. معشوقی را به عاشقی برگزین که سزاوار باشد و سفر تو در او به اندک همتی تمام نشود. و کوچه پس کوچه‌های زیبا بسیار داشته باشد.
  3. معشوقی را به عاشقی برگزین که عشق‌ورزی تو به او، تو را بزرگتر و پخته‌تر و متمایزتر و مستقل‌تر ‌کند، نه مضطرب‌تر و مستأصل‎تر و وابسته‌تر.
  4. در زمین به سوی معشوقی قدم بردار که حرکت تو به سوی او امکان پذیر باشد (مبادا عاشق نیکول کیدمن شوی که تو را جز حسرت و حرمان نصیبی نباشد)
  5. اینکه عاشق چه کسی و چه چیز می‌شوی، تو را متر می شود در سنجش اندازه های ذهن و شخصیت خودت. پس بدان با شناخت معشوق خود در جاده خودشناسی در حال حرکتی. اگر احقر است، تو او را برگزیدی و اگر اکبر است باز هم تو او را خواستی.
  6. در آزمون تمایز واقعیت از خیال در شناخت معشوق خود از نظر دوستان بی نصیب مباش که پندار حصول و شهود تو را ره زند و به بی راهه برد، و عجوزه‌ای را به فرشتگی گمان بری و شعبده باز و تردست ای را به تهمتنی پنداری.
  7. بدان که در غالب مواقع عشق از روی خام طبعی است و محک آن نه در ضـجّه طلب، که در قدْر و قَدَر تو در شکیبایی و ایثار است. مایه گذاشتن در راه معشوق گاه در گذشتن از معشوق، آن‌هم بی‌غرض و نظر و مرض، نمایان می‌شود و اینجاست که در عاشقی تو را پختگی حاصل می‌گردد. گذشتن از خواسته خود در برابر معشوق نماد عاشقی است. ترکیبِ منسجمِ طلب و ترک، شور و صبر، و خواستن و نخواستن، و طلب‌کاری و بدهکاری ادب عاشقی است.

      و 8- ناهار یخ کرد و باید مرخص شوم.

عزت زیاد

  1. armin

    ,ولنتاین ربطی به ایرانیان ندارد این جشن از روی جشن سپندارمذگان کپی برداری شده مثل خیلی از اداب فرهنگی ایرانیان .
    در ایران باستان، نه به مانند رومیان از سه قرن پس از میلاد، بلکه از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده‌است. این روز تقویم ایرانی دقیقا مصادف است با ۵ اسفند که در تقویم های کنونی برابر است با ۲۹ بهمن، یعنی تنها 4 روز پس از روز ولنتاین. این روز سپندارمذگان یا «اسفندارمذگان» نام داشته‌است.
    سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا می‌کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می‌دادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می‌کردند.

  2. nafise

    درود بر شما نویسنده محترم.غرب زدگی تا کجا!؟ اگر همه مطالعه داشته باشند و سری هم به تاریخ کهن کشور بزنند این روز را تبریک نخواهند گفت .

  3. احمدشاه احمدی

    استاد گرامی بسیار قابل تامل و زیبا نوشتید، دست مریزاد.

  4. سیما صادقی

    زنده باد استاد یکتا ی من، مثل همیشه حرف های شما را نیوش می‌کنم 🙂 …آ ب حیات عشق را در رگ ما روانه کن…

  5. م

    عشق در کلام شما و برآمده از عمق وجودشما قلب هوشیار را نوازش می کند…و خرده گیران را جز آزار و آزاردگی نمی افزاید…
    عالی و دلنشین بود

  6. m

    وعشق
    آنقدرها هم که فکر می کردیم
    عادلانه نبود
    زن همسایه عاشق شد
    پیراهن بلندتری دوخت
    من عاشق شدم
    گریه های بلند تری سر دادم
    در عصر ما
    همه
    همیشه
    دیر می رسند
    یکی به اتوبوس
    یکی به قطار
    یکی به یکی.

  7. محمد حسین حاجی علی اکبر

    مقاله ” عشق چیست؟”( دکنر قربانی) که در متن امده تو کدوم قسمت سایت فابل دسرسیه؟

نظر شما در خصوص این نوشته

نام و نام خانوادگی الزامی میباشد.

عضویت در سایت
Registrations have been disabled
ارسال پیام به کارشناسان
گالری تصاویر بیشتر
کلیه حقوق مادی و معنوی این وب سایت محفوظ می باشد.
طراحی وبسایت: آنلاین استودیو