کلاس درس یا کنسرت موسیقی؟

زمانی که به یک کنسرت موسیقی می­‌رویم یک نفر برای ما ساز می‌­زند و یا آواز می­‌خواند و از نحوه ساز زدن و آواز خواندن او احساساتی در ما بیدار می‌­شود. افزون بر این که نوازنده را تحسین می­‌کنیم، تجربه احساسی گذرایی داریم که ممکن است مدتی بر ما اثر گذارد اما تمام می‌­شود و می‌­رود.

کلاس درس چه تفاوتی با کنسرت موسیقی دارد؟ به کلاس درس نمی­‌رویم که استادی بیاید و صرفاً احساس گذرایی را در ما بر انگیزد و برود. استاد نمی‌­آید که از ژان پل سارتر، فروید، یونگ، مولانا، ملانی کلاین، و ملاصدرا صحبت کند و ما بگوییم به به عجب استاد با سوادی و بعدش احساس خوشایندی داشته باشیم و تمام شود و برود. این کلاس درس نیست بلکه بیشتر شبیه یک کنسرت موسیقی است. در کلاس درس استاد زحمت می­‌کشد و شما را در دانشی یا مهارتی از نقطه N به نقطه N+1 می­‌برد. این عزیمت می‌­تواند مفهومی، فنی، تجربه‌­ای، و یا هرسه باشد. برای مثال، سوپرویژنِ روان­درمانی عمدتاً باید هرسه اینها را داشته باشد. اما متأسفانه به دلیل افت شدید کیفیت آموزشی در دانشگاه‌­های ما دانشجویان به خصوص در دوره کارشناسی از کلا‌س‌­ها و اساتید خودشان راضی نیستند و در نتیجه جذب کارگاه‌­هایی می‌‌شوند که صرفاً در آنها تقبیح و یا تحسین فضل و دانش مدرس نصیبشان می‌­شود و چیزی آموخته نمی‌­شود. اغلب افرادی که در این کارگاه­‌ها شرکت می­‌کنند در توصیف یادگیری خود چیزی فراتر از یک یا چند جمله ندارند اما در عوض توانایی­‌های آن استاد را تحسین می­‌کنند.

از سوی دیگر، اغلب اینها صرفاً نامشان کارگاه است و در واقع کلاس درس­‌اند، آنهم بدون امتحان اما با گواهی پایان دوره. افزون بر این، شرکت در این کارگاه‌­ها بدون ضوابط و شرایط است و افرادی که حتی تحصیلاتی در روانشناسی و روانپزشکی ندارند در دوره‌­های به ظاهر تخصصی روان­درمانی شرکت می­‌کنند. بسیاری به دلیل مشکلات روانی شخصی و با پندار اینکه این دوره‌­ها به حل مشکلاتشان کمک می­‌کند در آنها حضور می­‌یابند، اما معمولاً نتیجه عکس آن است. اغلب دانشجویان کارشناسیِ دانشگاه‌­های خصوصی و یا به اصطلاح غیر انتفاعی (اما در واقع انتفاعی) که معمولاً از کلاس‌­های خودشان راضی نیستند در این کارگاه‌­ها  شرکت می­‌کنند و با مطالبی روبه رو می‌­شوند که اصلاً مناسب سطح آنها نیست. در نتیجه حاصلی جز برانگیخته شدن حس تقبیح و یا تحسین گذرا برایشان ندارد.

این موارد از معضلاتی است که جامعه روانشناسی ما در حال حاضر با آن دست و پنچه نرم می‌­کند. دقت کنید زمانی که در یک کلاس یا گارگاه شرکت می­‌کنید صرفاً مجذوب تحسین توانایی­‌های استاد و یا تحقیر توانایی­‌های وی نشوید بلکه از خود بپرسید با شرکت در این کارگاه چه دانش و چه مهارتی کسب کردید و آیا آن دانش و مهارت متناسب با سطح شما و راه­گشای حرکت در جهت رسیدن به دانش و مهارت­‌های مورد نیازتان هست یا نه. و آیا ارتقای دانش یا مهارت شما به شیوه­ای عینی ارزیابی شده است تا واجد صلاحیت دریافت گواهی­نامه پایان دوره شوید؟ از یاد نبرید که صِرف دریافتِ گواهی­نامه شرکت در کارگاه یا کنگره، بدون امتحان، به کسی داده می­‌شود که واجد تخصص است، نه دانشجوی مشتاقی که در تکاپوی یادگیری است و هنوز نیاز به ارزیابی عینی از سطح عملکرد خود دارد.

نیمـا قربانـی

استاد دانشگاه تهران

2 thoughts on “کلاس درس یا کنسرت موسیقی؟

  1. بهمن غیوروحدت گفته:

    با سلام
    دیدگاه جالبی را استاد مطرح کردند
    و در سوی مقابل باید معنی واقعی واژه گواهینامه بیشتر بررسی شود. گواهینامه صرفا مدرکی است دال بر اینکه فرد مورد نظر شایستگی مربوط به انجام کار مورد نظر را از نظر مجموعه صادر کننده گواهینامه دارد، اینکه چطور، کجا و با چه شرایطی شایستگی را کسب کرده جزو مفاهیم برونداد واژه گواهینامه نیست.
    اتفاقی که در موسسه استاد قربانی رخ میده ویژگی‌های جدیدی به واژه گواهینامه داده که مهمترین آن این است که تو در هر سطحی باشی (مثلا اگر خود دوانلو هم باشی) باید بیایی و از سطوح پایه با اساتیدی که ما تعیین می‌کنیم و سرفصل‌هایی که ما تعریف کردیم شروع کنی تا بتوانی گواهینامه شایستگی شرکت در جلسات سوپرویژنی استاد رو کسب کنی.
    چرا واقعا به همه این اجازه داده نمیشه تا در آزمون معینی شرکت داده بشن و با توجه به نتیجه آن و ابراز شایستگی علمی و مهارتی مجوز شرکت در جلسات عالی سوپرویژن استاد قربانی را کسب کنند؟
    فارغ از اینکه هر موسسه‌ای مختار به وضع روش جاری خود هست ولی بنظرم یکجای کار اینجا هم میلنگه و همونطور که گواهینامه‌های بدون آزمون که در این نوشتار بهش اشاره شده آدمو بفکر میندازه این نحوه گواهینامه دادن هم آدمو بفکر میندازه.
    القصه….
    آرزومندم موفقیت دائمی برای افرادی باشه که دغدغشون یاری در تسهیل زندگی برای دیگران هست😊🌺

    • manager گفته:

      با سلام
      امکان ورود به مراحل بالاتر با موفقیت در آزمون و مصاحبه هست و مسیر بسته نیست. اما معمولاً افراد موفق به کسب نمره قبولی در آزمون ورودی نمی‌شوند؛ مگر اینکه کاملا بر منابع دوره‌های پیش‌سوپرویژن تسلط داشته باشند. دوره‌ها تسهیل‌کننده یادگیری نظری جهت بهره بیشتر از سوپرویژن است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *